10
 
       

Suikast Notları 10 yaşında!

10 koca sene olmuş Suikast Notları internet ile tanışalı. 10 senedir internet'in derinliklerinde, kendi ayakları üstünde duruyor. 10 sene! Bu çocuğun ellerinden tutup sokağa salalı 10 sene olmuş. Çok garip. 17 yaşımda başladım Suikast Notları tutmaya. Kendime, kendim için. İnsan kendine Suikast Notları tutar mı? İnsan kendi suikastine kurban gidebilir mi?

Pas tuttu parmaklarım. Yok oldu becerilerim, yitip gitti motivasyonum. Çiçekler de soldu, gülüşlerim de. Neydi bana Suikast Notları tutturan? Hayatın yer yer kucağıma oturup kendini sevdirmesi ve sıkıldığında kalkıp, tokadı basması mı, yoksa hayata dair kaygılar mı? "Ben bilgisizim. Dağarcığımdan çıkarıp buraya serpiştirebileceğim bütün kelimelerden yoksunum" demişim üçyüzaltmışbeş'de, 9 sene önce. Yazacak hiçbir şeyim, yazmak için hiçbir sebebim yok bugün. İlk kez bugün, Suikast Notları'nın yazarı değil, okuyucusuyum. Hep üzgün ve karamsar olduğumda yazmışım Suikast Notları'na. Mutlu olduğumda da yazmalıymışım. Yazdığım her cümle için sanki pişman ellerim. Olumsuzluklarla dolu ceplerim. Kapkaranlık bir zihne sahibim.

Kış gecelerinde, görünmez kentlerden topladığı kum tanelerini koleksiyonuna katan adamın hikâyesini biliyor musunuz? Bu koleksiyoncunun yazdığı mektupları okudunuz mu? Rüyalarda onun zor sevdalarıyla buluştunuz mu? Onun kabuslarının bir parçası olup, onunla beraber korktunuz mu? Peki, tanımadığı bir kentte, bilmediği bir evde, kendini bir yatağın üzerinde, yapayalnız ve bilincini kaybetmiş biçimde bulduğunda, ona üzüldünüz mü?

Aidan John Moffat'ı tanıyor musunuz? O duygusal adamın gözlerinden süzülen yaşlar, duş başlığından akan suyla karıştığında orada mıydınız? Daha önce hiç sevilip sevilmediğini sorguladığında, siz de onun kadar sarhoş muydunuz? O, aşık olduğu kadının bir fotoğraf albümünden fazlası olduğunu düşünürdü, o gece fotoğrafları kesip atarken, sizin de nefesiniz tıkandı mı? "Bizim için umut yoksa, kimse için umut yok" dediğinde, ne kadar acı çektiniz? Ne kadar acı çektirdiniz?

Matt Berninger ismi size tanıdık geldi mi? Matt'in yazdıklarını, kendi gerçekleriniz ile özdeşleştirebildiniz mi? O, rasyonel doğrularını, düşüncelerini ve inanışlarını savunurken ona destek oldunuz mu? 

Hiç Calvino okudunuz mu? Öykülerindeki kafası karışık yolcuyu fark ettiniz mi? Her öykünün bir sonunun olması gerekmediğini öğrendiniz mi?


I used to fall asleep to you talking to me
I don't listen to anything now
Nothing to do with us
I'm just so tired of thinking about everything
I'm not afraid of being alone
I just don't know what to do with my time
Between you and me, I thought it would all last a little while longer


But I'm learning to lie here in the quiet light
While I watch the sky go from black to grey
Learning how not to die inside a little every time
I think about you and wonder if you are awake


You don't know anything
I think about you way more than anything else
I'm not that spiritual, I still go out all the time to department stores
Everything I need, but none of this is getting me anywhere good
Between you and me I still fall apart at the thought of your voice


But I'm learning to lie here in the quiet light
While I watch the sky go from black to grey
Learning how not to die inside a little every time
I think about you and wonder if you are awake
And I'm learning to live without the heartache it gives me
Nothing I wouldn't do for another few minutes
Learning how not to cry every time there's another sad unbearable morning
But sometimes there's nothing I can do


I can't help it
It's you that I think I hear in the quiet light
Am I crazy?
You're nowhere near me, guess I don't know what I'm saying
Just call me, I'll come to where you are alone in the quiet light
I'm always thinking you're behind me
And I turn around and you're always there



03 Haziran '19 / 04:38
buğraberk.