Fail
 
       

System failure.

Lanetolsun...
Erken kalkmaktan nefret ediyorum. Telefonun çalar saatinin çıkardığı o iğrenç ses bütün gün kafamda çınlıyor, sanki kafamın içinde atlar çiftleşiyor. Bütün bunlar yetmezmiş gibi, gün içinde bir sürü saçma sapan gereksiz insanla muhatap olmak zorundayım. Kurulmuş gibiler sanki, çevreme baktığımda bir sürü, lacivert üniformalı kurulmuş insan görüyorum.
Benim için hiç birinin bir diğerinden farkı yok. Bence onların koyunlardan farkı yok. En artist takılanı bir diğerinin yanında mum gibi oluyor. Mum mum, pırıl pırıl. Aferin.

Kimsenin beni sevmesini istemiyorum. Hiçbir zaman da sevgiye ihtiyaç duymadım. Yani bunu kafama takmıyorum. Anlamıyorum kendini "bensiz yapamaz" triplerine sokanları. Kimsenin onlara ihtiyacı olmadığını ne zaman anlayacaklar acaba?
Sonuç olarak bir EPIC FAIL'e doğru gidiyorsunuz. Bunu farketmiyorsunuz. Konuşmak istiyorsunuz, ısrarla, ama sistem aniden hata veriyor...

 

28 Ekim '09 / 21:18
buğraberk.